* ( وَتَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُيُوتاً ) * ) . از اين تعبير چنين به نظر مىرسد كه آنها محل زندگى خود را در تابستان و زمستان تغيير مىدادند ، در فصل بهار و تابستان در دشتهاى وسيع و پربركت به زراعت و دامدارى مىپرداختند و به همين جهت خانه‌هاى مرفه و زيبايى در دشت داشتند ، و به هنگام فرا رسيدن فصل سرما و تمام شدن برداشت محصول ، به خانه‌هاى مستحكمى كه در دل صخره‌ها تراشيده بودند و در مناطق امن و امانى قرار داشت و از گزند طوفان و سيلاب و حوادث بر كنار بود آسوده خاطر زندگى مىكردند . و در پايان آيه مىگويد : « اينهمه نعمتهاى فراوان خدا را يادآور شويد و در زمين فساد نكنيد و كفران نعمت ننمائيد » ( * ( فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّه وَلا تَعْثَوْا فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ ) * ) ( 1 ) . باز ملاحظه مىكنيم كه جمعيت اشراف و ثروتمندان خوشظاهر و بد باطن كه از آنها تعبير به ملاء ( چشم پر كن ) شده است ، سررشته مخالفت با اين پيامبر بزرگ الهى را به دست گرفتند ، و از آنجا كه عده قابل ملاحظه اى از توده‌هاى خوشفكر و پاكدل كه همواره در بند اسارت اشراف گرفتار بودند ، دعوت صالح را پذيرفته و اطراف او جمع شده بودند ، مخالفت خود را با اين گروه شروع كردند ، و همانطور كه قرآن مىگويد اين جمعيت اشرافى و متكبر از قوم صالح به افرادى از مستضعفان كه ايمان آورده بودند گفتند : « آيا به راستى شما مىدانيد كه صالح

--> ( 1 ) تعثوا از ماده « عثى » به معنى توليد فساد كردن است ، منتها اين ماده بيشتر به مفاسد اخلاقى و معنوى گفته مىشود در حالى كه ماده « عيث » به مفاسد حسى اطلاق مىگردد بنا بر اين ذكر كلمه مفسدين بعد از جمله لا تعثوا به عنوان تاكيد مىباشد زيرا هر دو يك معنى را مىرساند .